নিগনি আৰু সিংহ”: সৰু শক্তি, ডাঙৰ সত্য

নিগনি আৰু সিংহ”: সৰু শক্তি, ডাঙৰ সত্য

“নিগনি আৰু সিংহ” সাধুটো এটা সুপ্ৰচলিত নৈতিক কাহিনী, য’ত দেখা যায়—সৰু নিগনিয়ে কেতিয়াবা ডাঙৰ সিংহক সহায় কৰে। প্ৰথমতে সিংহই নিগনিক তুচ্ছ জ্ঞান কৰে, কিন্তু পাছত সেই সৰু জীৱটোৱেই সিংহক বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে। এই সাধুটোৰ মূল বাণী হৈছে—কোনো মানুহ বা শক্তিক তুচ্ছ বুলি ভাবিব নালাগে; সময়ত সৰু শক্তিয়েও ডাঙৰ ভূমিকা ল’ব পাৰে। এই বাণী আজিৰ ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি আৰু সমাজ জীৱনত অতি প্ৰাসংগিক।

বৰ্তমান ৰাজনীতিত এই সাধুটোৰ গভীৰ অৰ্থ দেখা যায়। বহু সময়ত ডাঙৰ শক্তিশালী ৰাজনৈতিক দল বা নেতাসকলে সৰু দল, আঞ্চলিক শক্তি বা সাধাৰণ জনতাৰ কণ্ঠক তুচ্ছ কৰি চায়। কিন্তু বাস্তৱত নিৰ্বাচনৰ সময়ত এই “সৰু শক্তি”—অৰ্থাৎ সাধাৰণ ভোটাৰ বা ক্ষুদ্ৰ গোট—ডাঙৰ ফলাফল নিৰ্ধাৰণ কৰে। অৰ্থনীতিতো একেই দৃশ্য—বৃহৎ উদ্যোগ আৰু ধনী গোটসমূহৰ মাজত ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ বা সাধাৰণ কৰ্মজীৱী মানুহক অৱহেলা কৰা হয়, কিন্তু সেইসকল ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগেই দেশৰ অৰ্থনীতিৰ ভেটি শক্তিশালী কৰি ৰাখে। সমাজ জীৱনত এই সাধুটোৱে আমাক শিকায়—প্ৰতিজন মানুহৰেই মূল্য আছে, আৰু সহযোগিতা আৰু সহানুভূতিৰ জৰিয়তে সমাজ শক্তিশালী হয়। সেয়ে ক’ব পাৰি—“নিগনি আৰু সিংহ” কেৱল এটা সাধু নহয়, ই আজিৰ যুগত সমতা, সহায়-সহযোগিতা আৰু মানৱিকতাৰ এক জীৱন্ত পাঠ।